فیبروم رحمی (میوم)، تورمورهای خوش خیمی هستند که در دردون رحم یا روی آن رشد می کنند. اندازه فیبروم رحمی ممکن است به بزرگی یک توپ یا به کوچکی یک لویبا باشند. با آزمایشگاه فرداد همراه باشید.

این فیبروم ها توده های غیرطبیعی خوش خیمی هستند که گاهی بسیار بزرگ می شوند و منجر به درد شکمی و خونریزی شدید قاعدگی می شوند.

در بسیاری از موارد دیگر فیبروم رحمی هیچ علامت و نشانه ای ندارد. این توده ها معمولا خوش خیم و غیرسرطانی هستند.

دلایل و علت ایجاد فیبروم رحمی

فیبروم رحمی دلایل گوناگونی دارد که از اصلی ترین آن می توان به مسئله ژنتیک اشاره کرد. زنانی که مادران و خواهران آن ها دارای فیبروم رحمی هستند، بیشتر مستعد ابتلا به فیبروم رحمی هستند.

تغییرات هورمونی (به هر دلیلی) که سبب تغییر مقدار استروژن و پروژستون شوند، می توانند سبب فیبروم های گوناگون در ناحیه رحم شوند.

اضافه وزن را جدی بگیرید. اضافه وزن از عواملی است که فرد را بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به فیبروم قرار می دهد.

مصرف طولانی مدت مواد غذایی که هورمون های زنان را تغییر بدهد، باعث فیبروم می شود.

عوامل محیطی هم می تواند از دلیل ابتلا به فیبروم رحمی باشد اما هنوز هیچ قطعیتی در آن نیست.

انواع فیبروم رحمی

براساس موقعیت فیبروم در بدن، دسته بندی و انواع آن متفاوت می باشد:

فیبروم ساب موکوزالاین نوع میوم ها در حفره رحم رشد می کنند و نادرترین نوع فیبروم رحمی هستند
فیبروم ساب سروزالاین دسته در خارج از رحم رشد می کند
فیبروم اینترامورالشایعترین نوع میوم هستند که درداخل دیواره ماهیچه ای رحم رشد می کند
فیبروم پدانکولههمان فیبروم سروز است که قاعده باریک و دراز پیدا کند

علایم فیبروم رحمی

  • دردهای شکمی که هیچ توجهی برای این دردها وجود ندارد
  • بزرگتر شدن اندازه فیبروم ها باعث درد و خونریزی می شود. افرادی که مبتلا به فیبروم رحمی شده اند در طی دوره قاعدگی معمولا دارای درد پریود و خونریزی شدیدی هستند.
  • لکه بینی در قبل و بعد از پریودی می تواند یکی دیگر از علایم و نشانه های فیبروم باشد.
  • چنانچه فیبروم در اندازه کمتر از ۵ سانتی متر باشد و فرد دچار درد و خونریزی و سندروم های شدید قاعدگی نشود، فیبروم مشخص نمی شود. با بزرگتر شدن ممکن است فشار به اندام های حفره لنگی وارد شود.
  • رشد فیبروم خارج از رحم هیچ علامتی نخواهد داشت. به این دلیل اگر خونریزی هم ایجاد شود به علت خارج رحم بودن، فرد متوجه نمی شود.

بارداری و فیبروم رحمی

بارداری و فیبروم رحمی

در برخی موارد احتمال اینکه مشکلی ایجاد نشود وجود دارد مگر اینکه فرد دچار فیبروم های لایه مخاطی شده باشد. خونریزی جزئی و کلی یکی از مشکلاتی است که در این دوره رخ خواهد داد.

چنانچه فیبروم ها در کنار ناحیه لانه گزینی باشند، ممکن است فرد دچار سقط جنین و یا تولد زودرس نوزاد خود شود. از سوی دیگر فیبروم وقتی بزرگ شود، می تواند به جنین فشار وارد کند و باعث ایجاد مشکلاتی شود.

در دوران بارداری خونرسانی بالا بوده و این باعث می شود که فیبروم ها پرخون شوند. به همین دلیل اغلب این افراد بایستی زایمان طبیعی انجام دهند.

تشخیص مطمئن فیبروم رحمی

بنا به نظر خانم دکتر ابراهیمی از روش های زیر می توان برای تشخیص مطئمن فیبروم استفاده می کنند:

  • معاینه معمولی لگن
  • سونوگرافی معمولی
  • سونوگرافی ترانس واژینال
  • اشعه ایکس
  • MRI
  • سی تی اسکن
  • سونوهیستروگرام (تزریق مایع به رحم و تهیه تصویر سونوگرافی)

چنانچه نیاز به عمل جراحی ضرورت پیدا کرد تا از وجود فیبروئید اطمینان حاص شود از دو نوع جراحی استفاده می شود:

لاپاروسکوپیلوله ای نازک و طولانی در یک برش کوچک ایجاد شده در ناف یا در نزدیکی آن وارد می شود. این لوله دارای یک چراغ روشن و یک دوربین است که اجازه می دهد تا در طول عمل، رحم و سایر اندام ها بر روی مانیتور مشاهده شود
هیستروسکوپیلوله ای طولانی و نازک همراه با نور و دوربین از واژن و دهانه رحم به داخل رحم منتقل می شود که هیچ برسی لازم نیست

درمان فیبروم رحمی

درمان پس از مشاهده علایم فیبروم رحمی و تایید آن به کمک سونوگرافی و MRI و بررسی وضعیت لگنی فرد شروع می شود. گاهی اندازه فیبروم ثابت می ماند و بزرگ نمی شود که در این صورت نیاز به درمان خاصی ندارد.

چنانچه فیبروم تغییر اندازه داد و شروع به بزرگ شدن کرد، بایستی اقدامات درمانی خاصی حتما صورت گیرد.

در بیشتر مواقع در سنین یاسئگی به علت کاهش هورمون استروژن، فیبروم فرد به اصطلاح خشک می شود.

هنگام بارداری، در هنگام سزارین می توان اقدام به خروج از این فیبروم کرد ولی به علت پر خون شدن ایت فیبروم تنها پس از مشاهده آنها در حین جراحی پزشک باید تصمیم بگیرد.

هورمون درمانی برای رفع اختلال تغییرات هورمونی از درمان های بسیار موثر است که در ابتدا از این روش استفاده می شود.

توصیه های ضروری به اشخاصی که فیبروم رحمی دارند:

  • معاینات دوره ای حتما انجام شود (هر۶ ماه تا یک سال مراجعه به متخصص زنان)
  • از مصرف قرص های جلوگیری از بارداری جدا خودداری کنید مگر اینکه با تجویز پزشک باشد
  • بسیاری از فیبروم های رحمی نیازی به جراحی ندارند.
  • اگر فیبروم رحمی به سرعت رشد می کند و بزرگ می شود حتما باید بررسی بیشتر درخصوص سرطانی بودن آن انجام شود
  • اگر به دلیل داشتن فیبروم خونریزی های قاعدگی زیادی دارید، حتما از غذاهایی که سرشار از آهن هستند استفاده کنید که دچار کم خونی نشود